De groene sprekersstijl is een:
- indirecte, op harmonie gefocuste aanpak;
- emotie- en mensgerichte sprekersstijl;
- zachte, empatische stijl, gericht op gezelligheid en aanvaarding.
De groene spreker houdt inderdaad van sfeervolle events. Hij/zij wil iedereen betrekken bij zijn/haar presentatie en het publiek een goed gevoel meegeven. De groene geeft en wil graag ontvangen. Hij/zij houdt van humor, liefst indirecte, lacht graag, doch nooit ten koste van anderen...
Als groene spreker bent u goed voorbereid en doet u graag beroep op, door u reeds eerder, beproefde formules en dito referentiekader. U bent op tijd aanwezig en verwelkomt "alle" gasten. U weet op voorhand wie er gaat komen en hebt voor iedereen een speciale, persoonlijke attentie voorzien. Het wordt een gezellige bedoening. Daartoe hebt u nog eens die cocktail laten aanrukken, die uw publiek de vorige keer enorm kon appreciëren.
U houdt wel van interactie, vooral met kleinere groepen, waarin mensen echt aan bod komen en er ruimte is om te luisteren. U krijgt steevast schitterende scores voor beschikbaarheid en empathie.
U hoopt dat er geen onverwachte wendingen zijn. Van grofheid houdt u niet, confrontatie gaat u uit de weg. U draagt voorspelbaarheid hoog in het vaandel. Wanneer alles volgens plan verloopt, is de sfeer warm en hartelijk. Waar u vooral naar uitkijkt is na de presentatie samen een goed glas drinken en vooral... bijpraten!
Voorbeelden van groene sprekers:
Gerard Ford, Dwight Eisenhower en Martin-Luther King zijn (waren)vermaarde groene topsprekers. Dichter bij huis en still alive and kicking: Bert Anciaux.
Hoe herkent u een groen publiek?
- Indirect, rustig, kalm;
- Aandachtig, stilzwijgend luisterend;
- Zeer ontvankelijk;
- Voorzichtig tonen van emoties;
- Heeft moeite met kritiek;
- Weinig of geen vragen in plenair;
Groen gekleurd: hoe benaderen?
- Leef u in in uw publiek (nog net iets meer dan anders);
- Vertel een herkenbaar verhaal uit het leven zoals het is;
- Uw publiek wordt graag erkend en herkend;
- Betrek uw publiek bij uw presentatie;
- Spreek in de u-vorm. De Ik-vorm past niet bij groen, die gaat voor harmonie;
- Maak het gezellig en doe een speciale, persoonlijk gerichte inspanning;
- Biedt uw publiek een duidelijk programma en rolverdeling als houvast;
- Kom uw engagementen na;
- Consensusargumenten scoren altijd bij groen;
- Een ongenuanceerde, kritische veel minder.
De valkuilen van een niet-groene spreker tegenover een groen publiek:
- Risico's en grote, onmiddellijke veranderingen benadrukken;
- Ongenuanceerd uit de hoek komen;
- Shockeren;
- Te drammerig zijn;
- De ratio laten overheersen op de emotie;
- Afstandelijk overkomen;
- Het waarom niet toelichten, enkel het wat;
- Te hoog tempo;
- Geen interactie toelaten;
- Mensen persoonlijk aanvallen;
- Overdreven dynamiek, neigen naar het Amerikaanse type.
De valkuilen van een groen spreker tegenover een heterogeen publiek:
- Enkel oog voor het rechter brein, niet voor het linker;
- Alles doordrenken met emotie(Bert Anciaux);
- Elke vorm van spanning uit de weg gaan;
- Te veel leunen op het vertrouwde;
- Niet genoeg innoveren;
- Zichzelf wegcijferen;
- Te afwachtend;
- Niet concreet durven zijn, te vaag;
- Te wollig spreken;
- De pedalen verliezen bij onverwachtse omstandigheden;
- Te weinig geloof in eigen kennis en kunnen;
- Punten laten passeren die volgens u niet door de beugel kunnen.
